تبلیغات
مدرسه حسابداری - دارایی ثابت و استهلاك در حسابداری دولتی

مدرسه حسابداری
 
اگر بخواهی غیر ممکن،ممکن می شود

برای مشاهده  روی ادامه مطلب کلیک کنید.

در صورت نیاز به نکات کلیدی کنکوری کلیه دروس شاخه فنی حرفه ای و کار دانش (حسابداری) برای ما نظر ارسال کنید تا در صورت موجودیت برای شما ارسال کنیم.

استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع مجاز می باشد.

برای هر چه بهتر شدن این وبلاگ نظرات و پیشنهادات خود را برای ما ارسال کنید.

با تشکر مدیر وبلاگ مدرسه حسابداری : سعید اصلانی

در حسابداری دولتی برای ثبت داراییهای ثابت معمولا از یكی لز روشهای زیر استفاده می شود:

1- روش منظور نمودن قیمت تمام شده دارایی به حساب هزینه

2- روش منظور نمودن قیمت تمام شده دارایی به حساب ترازنامه ای داراییهای ثابت

3- روش منظور نمودن قیمت تمام شده دارایی به حساب هزینه از یكسو و انعكاس دارایی ثابت در ترازنامه از سوی دیگر

4- روش ثبت دارایی در گروه حساب دارایی های عمومی

1- روش منظور نمودن قیمت تمام شده دارایی به حساب هزینه: عدم انعكاس ارزش ویژه و مازاد تخصیص نیافته واقعی سازمان دولتی در ترازنامه آن در نتیجه عدم ثبت دارایی های ثابت یكی از معایب اصلی این روش تلقی می گردد. به علاوه استفاده از این روش سبب می گردد قیمت تمام شده برنامه ها، طرحها و فعالیتهای سازمانهای دولتی شامل هزینه استهلاك دارایی های ثابت نباشد. در وزارتخانه ها و موسسات دولتی ایران برای ثبت قیمت تمام شده دارایی های ثابت متعلق به حسابهای مستقل برای وجوه دولتی از این روش استفاده می شود.

2- روش منظور نمودن قیمت تمام شده دارایی به حساب ترازنامه ای داراییهای ثابت: از این روش معمولا جهت ثبت دارایی های ثابت متعلق به حسابهای مستقل برای وجوه سرمایه ای و برخی از حسابهای مستقل برای وجوه امانی استفاده می شود.

3- روش منظور نمودن قیمت تمام شده دارایی به حساب هزینه از یكسو و انعكاس دارایی ثابت در ترازنامه از سوی دیگر: در این روش كه تركیبی از دو روش بالاست قیمت تمام شده دارایی های ثابت از یك طرف به بدهكار حساب هزینه و بستانكار حساب بانك یا حسابهای پرداختنی و از طرف دیگر به بدهكار حساب دارائی ثابت و بستانكار حساب مازاد تخصیص نیافته منظور می گردد. در این روش امكان ثبت هزینه استهلاك وجود ندارد زیرا قیمت تمام شده دارایی های ثابت در دوره دوره خرید به حساب هزینه منظور شده است. بنابراین تقلیل تدریجی ارزش دارایی های ثابت را می توان فقط با بستانكار نمودن مستقیم دارایی های مذكور و بدهكار نمودن مازاد تخصیص نیافته حساب مستقل نشان داد.

4- روش ثبت دارایی در گروه حساب دارایی های عمومی: طبق این روش كه بیشتر از سایر روشها مورد تایید انجمنها و كمیته های بین المللی حسابداری دولتی است قیمت تمام شده دارایی ثابت خریداری شده از محل اعتبارات مصوب حسابهای مستقل برای وجوه دولتی از یك طرف در دفاتر حسابداری حساب مستقل مذكور به بدهكار حساب هزینه و بستانكار حساب بانك یا حسابهای پرداختنی و از طرف دیگر در دفاتر گروه حساب داراییهای ثابت عمومی به بدهكار حساب دارایی ثابت و بستانكار حساب مستقل وجوه دولتی مربوط منظور می گردد.

دلایل مخالفین ثبت استهلاك برای دارایی ثابت:

1- منظور نمودن هزینه استهلاك برای داراییهای ثابت اصولا در رابطه با موسسات بازرگانی لازم می شود كه باید سود ویژه هر دوره مالی خود را از طریق مقایسه هزینه ها با درامد واقعی همان دوره تعیین نمایند. در صورتی كه در سازمانهای دولتی كه هدف اصلی آنها ارائه خدمات به مردم است ارتباط دادن هزینه های تحقق یافته یا درامدهای شناسایی شده در هر دوره مالی ضروری تلقی نمی گردد.

2- سازمانهای دولتی غیرانتفاعی معمولا هزینه های خرید و هزینه های جایگزینی داراییهای ثابت اساسی خود را از محل اعتبارات مصوب تامین می نمایند. بنابراین در این سازمانها اصولا نیازی به ذخیره نمودن بخشی از درامدهای هر دوره مالی تحت عنوان هزینه استهلاك وجود ندارد.

3- روند افزایش ارزش بازار دارایی های ثابت به علت تورم موجود اغلب سریعتر از استهلاك آنها می باشد.

4- ثبت استهلاك دارایی های ثابت موجب پیچیدگی حسابها و صورتهای مالی حسابهای مستقل می گردد بنابراین اگر هدف خاصی از محاسبه استهلاك سالانه وجود نداشته باشد دلیل موجهی برای این كار وجود ندارد.

5- با توجه به اینكه در اغلب سازمانهای دولتی و غیرانتفاعی از روش تعهدی كامل استفاده نمی شود منظور نمودن هزینه استهلاك كه یك هزینه غیرنقدی است صحیح به نظر نمیرسد.

6- در سازمانهای دولتی غیرانتفاعی شرط لازم برای انجام هر هزینه تامین اعتبار آن می باشد. بنابراین منظور نمودن هزینه استهلاك به علت پیش بینی نشدن اعتبار برای آن غیرممكن است.

7- در سازمانهای دولتی منظور نمودن ذخیره استهلاك سالانه برای داراییهای ثابت وقتی مفید خواهد بود كه در هر سال مبلغی وجه نقد معادل ذخیره مذكور به منظور جایگزینی داراییها در سالهای بعد، از وجوه جاری سازمان كنار گذاشته شود، كه انجام این كار در اغلب سازمانهای دولتی مغایر با قوانین و مقررات بودجه ای می باشد.

موارد لزوم ثبت هزینه استهلاك برای داراییهای ثابت:

1- در آن گروه از سازمانهای دولتی كه تعیین قیمت تمام شده واقعی كالا و خدمات آنها مورد نیاز است.

2- در آن گروه از سازمانهای دولتی كه ناگزیر می باشند هزینه های جایگزینی تمام یا قسمتی از داراییهای ثابت خود را از محل درامدهای خود تامین نمایند

3- در آن گروه از سازمانهای دولتی كه مانند موسسات بازرگانی خصوصی خدمات و كالاهای خود را به مردم می فروشند.

4- آن گروه از سازمانهای دولتی كه به صورت بازرگانی اداره می شوند و باید صورتهای مالی خود را بر اساس اصول پذیرفته شده حسابداری نمایند.





نوشته شده در تاریخ جمعه 27 دی 1387 توسط سعید اصلانی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک